درکم کن

 

 

آ خه بابا باغت آباد منو درکم کن نگو جلو راه وایستادی آقا حرکتـــــــ کن

 

تو اینجا نشستی که جوابمو بدی پایینو نگاه نکن چشم پر عذابمو ببین

 

اگه نیازمند بودی تو هم میشدی یه کنه ببین اسم بدشانس روی پیشونیه منه

 

عصابانیم یه زلزله ده ریشتره توم چرا اون با یقه ی بسته و ته ریش بره تو

 

همینا میتونه جوونای مارو پیر کنه حدس زدی یه روزی پیشش کارت گیر کنــــه؟

 

تا که میرسه به منه بدبخت آواره میگی الآن نه باشه بعد وقته ناهاره

 

بیا یه کار خیری بکن توی روزت امضاتو نمیخوام بذارم توی موزه

 

نگو مدارکت ناقصه تو فردا بیا همه چیزو کامل کنو بعد وردار بیا

 

واسه استخدام دقت کن به ضابطه ها با ید داشته باشی 5 سال سابقه کار

 

نمیخوام داد بزنم الکی شلوغ بکنم بگو 5 سالو من از کجا شروع بکنم

 

بیدار شدی میخوره به سرت هوای صبح توی روزنامه بخون صفحه حوادثو

 

ببین مادری که دخترشو کشته بود بعد خودشو پرت کرد از پشت بوم

 

میگی چه مادر بی رحمی چه روزگاری چیه خراب شد اول روز کاری؟

 

اگه دقت کنی با کمی ریشه یابی میفهمی که حتی یه مادرم میشه یاغی

 

اون مادر ای کاش باز زنده میشد واست تعریف میکرد داستان زندگیشو

 

روزی که خداوند دخترشو هدیه میکرد مادر داشت از خوشحالی گریه میکرد

 

با وجود پدری که هنوز بیکار بود دم بیمارستان نشسته و سیگار دود

 

میکنه و بدهیا هر روز قد میکشه مرد دور آگهیا همش خط میکشه

 

وقتی امیدش به آینده ها پاره شد باخت آخر سر هم که خیابونا کارشو ساخت

 

قاتل تویی خدا ببخشه گناهاتو حالا برو بخون مجله گل آقاتو